12-07-07

10 juli 2007

Je kan ons fotoalbum vinden op  http://www.mijnalbum.nl/Album=HXYIEDCJ

 

Zo, na deze korte mededeling volgt hier het dagboek van vandaag.

Dinsdag tien juli, werkdagje dus.

We trokken ’s morgends naar de werf waar er van ons gevraagd werd stenen aan te voeren. We vormden een lange ketting en gooiden de stenen van de ene persoon naar de andere.

De jongens waren in een energieke bui wat nogal eens voor chaos zorgde in onze stenenketting. Enkele onder ons mochten samen met de werkmannen metselen. We kregen een traweel in ons handen samen met een houten plankje. We metselden de stenen op elkaar tot mooie rechte muurtjes. Jaja vriendjes, vanaf nu werken wij ‘ in den bouw’!

 

Twaalf uur, schaftijd! We gingen naar het huisje en verorberde nog de laatste overblijfsels van de pasta van eergisteren (Carol had nl twee kilo pasta klaargemaakt, en daar waren zelfs twaalf hongerige magen in een dag te klein voor).

Een uurtje platte rust, tijd om onze mailtjes te lezen en ze even te beantwoorden.

Als alles goed blijft gaan zouden we vanaf nu vrij regelmatig kunnen mailen en onze dagboeken online zetten.

 

Maar goed, terug naar de orde van de dag… werken!

De jongens namen Celine,Evy en Liesbeth onder de arm en trokken naar de werf.

Terwijl onze sterke meisjes gretig met zware stenen sjouwden gingen onze minder sterke jongens metselen J! Een mooi staaltje girlpower lijkt me J

De vreugde op de werf was compleet toen Celine het blijde nieuws ontving … ze was geslaagd voor haar ingangsexamen als dokter!

Op dat moment waren Karlien, Laure en Alexandra hevig in de weer met potten verf.

Deze keer geen verloren baby’s maar wel een grote rommel. We schilderen het kleine kamertje waar de couveuse stond. Aangezien wij nogal veel smossen met de verf vroegen we aan Bosco (de ziekenhuisschilder) of we grote doeken over de couveuse en de zuurstofflessen konden leggen. Zijn antwoord luidde “ We don’t have that, just be careful!’ Met veel wringen en wroeten kreeg de kamer toch een mooi kleurtje. Het stof ,en de gigantische dode kakklerlak die zich achter de kast bevond, namen we er dan maar als optie bij.

 

De klok sloeg vijf uur en we begaven ons naar het huisje. Carol had weer heerlijk gekookt! We zijn volop op zoek naar een manier om Carol in onze handbagage te krijgen zodat ze mee naar huis kan, haar kookkunsten zijn onovertreffelijk.

Mama’s doe jullie best maar als we weer thuis zijn, we zijn niet meer gelukkig met een spiegeleiJ!

 

Maar goed, ondertussen zijn de magen gevuld, de vieze lichaamsgeuren vervangen door heerlijke zeepgeuren, de vlekken uit de kleren verwijderd en de armpjes en beentjes ingesmeerd met muggenspray. Wij gaan nog genieten van een mooi (niet zo warm) avondje hier in Uganda en kruipen dan onze bedjes in om morgen weer fris en monter aan de slag te gaan op de werf.

 

Nog een dikke zoen voor al onze lezertjes en tot morgen!

 

Alexandra

14:07 Gepost door stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.