24-07-07

23 juli 2007

Half7, daar staat Stef weer op onze deur te kloppen met een goedgeluimde ‘goedemorgen’. Geen werkdag vandaag voor ons, maar een ‘speelpleinwerking’dag. We zijn immers uitgenodigd op een school door brother Mike, om de kinderen daar te entertainen voor een dagje met onze westerse jeugdbewegingspelletjes. Na een hobbelige busrit was iedereen wel wakker en bezochten we een heilig oord (lees: een holle boom) van de clan waar de vrouw van de koning van het district Buganda van afkomstig was. Onze schoenen moesten worden uitgedaan om het gras te betreden en door een rasechte clanleider met witte baard en rastaharen worden we ingeleid in de mysteries van het oegandese clan-isme. De busrit wordt verdergezet tot een doodlopend punt, waar een miniatuurvissersdorp op ons wachtte. De vis werd aangebracht door een moeras dat in verbinding stond met het Victoriameer. Hoe dichter de vissers met hun koopwaren tot het vasteland moesten komen, hoe duurder de vis werd. Een bootje is er dus welkom.

Na deze halte komen we uiteindelijk aan op onze eindbestemming, een ‘primary school’. Het eerste wat we zagen waren 2 klasjes die buiten in de schaduw van een gigantische boom les kregen. Na een korte schoolrondleiding worden we weer verwelkomd met gedans en gezang van de leerlingen. Hilariteit alom als de ‘muzungu’s’  ook een danspasje wagen.

Hierna is het aan ons. We vertrekken naar de speelplaats, anderhalf kilometer van de school verwijderd. Begeleid door meer dan 300 leerlingen komen we daar veilig aan. Daar splitsen we de kinderen op per klasgroep, waarna een uiterst vermoeiende voormiddag begon. Probeer maar eens ‘dikke berta’ uit te leggen aan 50 oegandeesjes wiens engels vrijwel beperkt blijft tot: ‘How are you’ en ‘we are fine’. We krijgen wel een leerkracht als tolk, maar hij begreep zelf ook de clue van het spel niet. Met handen en voeten hebben we geprobeerd spelletjes als ‘vlaggenstok’, ‘zakdoek leggen’, … uit te leggen. Bij de kleinsten werd het zelfs herleid tot ‘pak de bal’, wat erop neer komt: wij gooien de bal, jij moet hem vangen. De kinderen amuseerden zich wel duidelijk geweldig, wat ons ook voldoening bracht. Als slot van de voormiddag hielden we een loopwedstrijd voor de jongsten, waarna natuurlijk elk van hen beloond werd met een mooie gekleurde balpen.

Over de middag werd geen eten voor ons voorzien, maar gelukkig hadden we in de voormiddag wat passievruchten toegestopt gekregen als cadeautje van de leerlingen, die met veel smaak door ons werden verorberd. Ook werden er verderop in de ‘straat’ een soort van sandwichkes gevonden en gekocht voor ons. De kindjes zelf krijgen als lunch een beker opgewarmde maïzena gemengd met water. In de namiddag, nadat de kleinsten naaar huis vertrokken waren, deden we ook met de groteren een loopwedstrijd, waarna ze ook als beloning een balpen kregen. Zij toonden ons ook enkele spelletjes van bij hun zoals ‘loop zo rap mogelijk naar de overkant met een flesje op je hoofd’, ‘zaklopen’,…

Moe vertrekken we om 4uur richtig ‘drum-makers’, waar we met ons eigen reisgeld een muziekset, bestaande uit enkele trommels en een xylofoon, kochten voor ons schooltje hier in Nkozi. Voor hun hooggewaardeerde muzieklessen moesten ze immers de muziekinstrumenten gaan lenen van een naburig schooltje. Een van de komende dagen zullen we deze overhandigen. Hiernaast kochten ook enkele van ons een pracht van een oegandees trommelstuk. Met 16man, een stuk of 8 trommels, een stuk of 6 sportzakken, 2 dozen flesjes water en 2 kratten frisdrank in één taxibusje, keerden we bepakt en beladen terug naar onze oegandese thuis.

Op dit moment zit iedereen ongedurig en met ongelooflijk veel honger te wachten op onze ‘macaroni met heps en kaassaus’, maar nog recenter viel de elektriciteit uit en wordt ons net gemeld dat ons avondmaal aan het mislukken is doordat de potten snel overgeplaatst moesten worden op een houtskoolvuurtje. De olielampen staan op tafel, een typisch Afrikaanse avond staat ons te wachten.

 

 

Laure en Céline

09:46 Gepost door stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Met grote ogen en veel bewondering lees ik hoe jullie bouwkamp prachtig uitstraalt naar allerhande activiteiten en veel dienstbetoon ! Jullie armen en handen reiken heel ver. Proficiat,is nog maar een klein woordje om onze waardering te uiten.Marc en Christine.

Gepost door: christine | 24-07-07

leuk om te lezen dit :), alleen is nu de vraag of jullie nog macaroni met heps en kaassaus hebben kunnen eten of niet?

Gepost door: davy | 24-07-07

macaronie met hesp gezien de omstandigheden is het ons nog zeer goed gelukt om het gerecht te laten lukken (met zo'n dik half uurtje vertraging)
ze hebben gevreten als de beesten ......
greets van de kok
stef

Gepost door: stef uit Oeganda | 25-07-07

wat????????? wat ik snap het niet....misschien jullkie snappen in mijn taal....no wiec mam na imkie marta ale skamalam ze mam natalia bo mi sie to imie podoba wlasciwie nie sklamalam ale nabijalam sie z was bo wy nie rozymiecie chyba ze przyjda na to stronke polacuy... i choc nic nie rozumiem to i tak fajna stronka:-p

Gepost door: natappalia | 24-09-07

wat????????? wat ik snap het niet....misschien jullkie snappen in mijn taal....no wiec mam na imkie marta ale skamalam ze mam natalia bo mi sie to imie podoba wlasciwie nie sklamalam ale nabijalam sie z was bo wy nie rozymiecie chyba ze przyjda na to stronke polacuy... i choc nic nie rozumiem to i tak fajna stronka:-p

Gepost door: natalia | 24-09-07

De commentaren zijn gesloten.