18-07-07

18 juli 2007

Hello our visitors

Vandaag stond papa weer om 7 uur achter het gordijn goede morgen jongen s aan het roepen.

Laure was al wakker geschrokken van een “groot” gat in het plafond

Er stond weer een lekker onbijt op tafel (jam,boterham,corn flaks,…)

Om negen uur stonden we aan t school met de  kledij dat de vrouwen gisteren habben verdeeld over een paar zakken

Dan is de directuer aangekomen en heeft gezegt dat we in de voormiddag naar 5 kindjes hun huisje  zullen gaan en  dan  voor de rest ging hij de ouders verwitigen  om te zeggen dat ze naar de school moeten komen  om 2 uur.

 In de voormiddag is een deel naar de werf gegaan en een deel mee naar de huisjes van de kinderen .

 

Op de werf

“filling the gabs” en “bring bricks from here to there”

(de belgen werken en de ugandezen kijken)

 

op de ronde

we hebben (korte) oegandese km’s gedaan 

we hebben de zakken overhandigd en de mensen waren zeer blij

 

 

 

middag

zoals altijd een siesta gehouden

 

 om3 uur waren we uitgenodigd op het schooltje

waar de kinderen een uur voor ons hebben gezongen en gedanst

velen onder ons waren nogal geëmotioneerd

 

na de show

zijn evy , karlien en alex gaan schilderen in de clinic

( bosco wast al gebold)

 

en laure celine lies en bram zijn naar de werf geweest om naar de natuur te kijken

 

avond

het dag boek werd geschreven ,er werd gezenuwd en emails gestuurd

 

 

groetjes van de muzungu’s

 

20:33 Gepost door stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17 juli 2007

17 juli 2007

 

Na weer een te korte nacht stond onze kersverse 40-jarige al veel te vroeg aan onze bedden.

“Goede morgen!” klonk het blij door de gangen. 7 uur, een goede morgen? Sommige mensen hebben ook geen besef van tijd. Na een voedzaam ontbijt besloten een aantal meisjes dat het tijd werd om zich te laten infiltreren in de plaatselijke bevolking. Vlechtjes zijn hier een absolute must-have. Evy besloot om de spits af te bijten, de meningen over het resultaat waren echter verdeeld. Daarna was het de beurt aan Alexandra. Zij was echter van plan eerst haar haren te wassen eer ze de make-over wou ondergaan. Iets wat niet echt veel nut had. Om je haar goed plakkerig te houden, smeren ze er natuurlijk wat vetzakkerij in. Na enige tijd konden we dat eindelijk uit haar hoofd praten en ging ze met haar ongewassen haren naar de lokale kapper. Het resultaat mocht er zijn. De prijs voor dit alles? Veel geld hoor ik jullie denken. Fout gegokt! In Nkozi is het leven op heel wat vlakken goedkoper, zo ook voor het knippen van je haar. De standaardprijs is 3000 shilling, wetend dat 1 euro overeenkomt met 2500 shilling.

 

Op gebied van werken op de werf was het gisteren andere koek. Na vele dagen van hard labeur en veel afzien, was er gisteren, tot ieders verbazing, bitter weinig te doen. Het kan natuurlijk ook zijn dat we het Afrikaanse ritme eindelijk te pakken hebben.

 

In het hospitaal was het anders. Het deel van de groep die besloten hadden de muren mee te gaan schilderen, kwam zwart geverfd terug thuis. Juist echte Afrikaantjes. Nog niet iedereen snapt dat verf op een muur hoort.

 

Als avondeten voor de verandering eens Europese kost. Spaghetti! Wij verzekeren het jullie, het is niet hetzelfde als in België, maar verdorie, het kan toch smaken!

Even na het eten viel de stroom uit. Een gezellige avond stond ons op te wachten. Veel plezier en veel gelach met de onwetendheid van sommige onder ons, met name Stef alias The Big Boss en Michiel, ook wel Michael genoemd onder de lokale bevolking. Spelletjes als Zwarte Magie, Stokjes Doorgeven en Zieke Koe werden zeker gewaardeerd!

 

Daarna tijd voor een verkwikkende nachtrust!

Tot morgen beste thuisblijvers!

 

Michiel en Nick

20:29 Gepost door stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16 juli 2007

16/07/’07

 

zoals elke ochtend om de twee dagen werden we om half7 gewekt om te gaan lopen. We maakten echter ook onze collega’s wakker want deze gingen het huis versieren voor een groots evenement: de verjaardag van Stef (papa), die zeker niet overgeslagen mocht worden. Na een rustige ochtendjogging werd hij feestelijk ontvangen door het feestcomité dat zich voor de deur had opgesteld.

Na het ontbijt zijn we niet bij de pakken blijven zitten en vertrokken we naar de werf, met het feestvarken erbij. Een deel ging met Hilde en Myriam mee op ‘wandeling’ naar de huisjes van onze gesponsorde kindjes. Daar gingen we kijken naar de levensomstandigheden en de behoeften van de gezinnen opdat we de hulpgoederen op een goede manier konden verdelen. De eerste huisjes waren bezocht tegen 11uur, tegen half12 vertrokken we voor een tweede toer in een andere richting. Het was veel stappen doordat de huisjes altijd ver van elkaar verwijderd in de wildernis verstopt waren.

Op de werf moesten we stenen aanvoeren en de funderingen opvullen met aarde.

In de namiddag ging dan een deel weer naar de werf, waar we hetzelfde werk van de ochtend moesten doen. de anderen maakten de taart in ons huisje voor Stef. Tegen 4uur stoppen we allemaal met werken en in sportkledij trekken we naar de sportvelden van St.Mary’s secundary school om te gaan volleyballen. Voldaan keren we tegen 6uur terug naar huis, waar Carol het vuur voor de BBQ al had aangestoken. Even later krijgen we heerlijke brochetten en worstjes voorgeschoteld, met rijst of Irish patatoes en bereide kool.

Na een gezellige maaltijd kruipt iedereen even de zetels in, maar even later verzamelen we ons alweer rond de tafel om de lekkere taart op te peuzelen. Moe maar voldaan kroop iedereen wat later zijn nestje in.

20:27 Gepost door stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15 juli 2007

Dag thuiszittende nieuwslezers,

 

We zijn vandaag 17juli en ben jullie een woordje uitleg verschuldigd.  Blijkbaar na het vertrek van onze Belgische vriend Michel Lejeune (rector van de unif waar we op het internet kunnen) zijn hier ook enkele bekwame informatici vertrokken.  Wat andere jaren op 5à15min geregeld werd duurt nu al rijn 11dagen!  Het is nu 16uur en heb vandaag al meer uren doorgebracht in de computer lab ipv met onze gasten te bouwen aan de school.  Niet treuren, ik doe dit voor jullie thuisblijvers en voor onze gasten om toch uiteindelijk communicatie te hebben met het thuis front.  Momenteel werkt het uitgaand verkeer maar heeft onze computerman het verknalt hier om mails binnen te krijgen!  Bon genoeg geleuterd over dit item.

Terug naar 15 juli.

 

We hebben deze morgend onze kids een uurtje en een half langer de kans gelaten om te slapen.   Niets is zo handig als een biologische klok...... ze hebben uiteindelijk maar 3/4 uur langer geslapen. 

Na een gezellig en sober ontbijt hebben we afgesproken met Charles onze vertrouwens taxichauffeur om een dagje te toeren op onze vrije zondag.

Om 10h30 vertrekken we richting Crocodile farm.  Ik had nogal veel vertrouwen in de weergoden en heb aangeraden om geen regenjasje mee te nemen (……. Nat is nat……)

Op Crocodile farm krijgen we enkele joekels van krokodillen te zien.  Van pasgeborene tot eentje van 65jaar.  Deze laatste wordt ‘Osama’ genoemd en heeft reeds meer dan 85 mensen het leven beroofd.  Tegen dit type van beestjes ben je liever stoer op afstand en ga je hem niet opporren met “W”..”M”.

We hebben voor de Kids een verrassing als middag maal: Geroosterde kip met sla en …….FRIETJES. 

Brengen deze frietjes ons Belgisch ongeluk????? Tijdens het middagmaal begint het te regenen zoals we het bij ons kennen.  Niet getreurd, Onze gids Andrew tracteerd ons op een pool-tafel en we spelen een potje snooker tot de grootste regenbui verdwenen is.

Met kleine regen spetters zien we het wel zitten om een wandeling te doen in het Mpanga regenwoud.  Het was droog als als we aan onze wandeling begonnen maar na een tien tal minuten deed het regenwoud zijn benaming alle eer aan.  Dit leverde veel mooie foto’s op en een ‘Crocodile Dundee’-gevoel.

Voldaan keerden we rond 17h30 terug naar ons huisje waar enkele ‘Mietjes’ hun wilden wassen met warm water.  Dus werd de keuken omgetoverd tot een badkamer met warmwater-fasiliteiten (zijnde warmwater-moren op het vuur) die onze Kids terug een beetje leven moesten inblazen.

 

De avond werd afgerond met traditionele kruiwoordraadsels-een stroomonderbreking-een soda-enz…..

 

Dikke kussen

Stef

 

 

 

20:24 Gepost door stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-07-07

14 juli 2007

Dag lieve uitgeregende vriendjes

 

Wij hebben deze nacht weinig geslapen, en dit is allemaal te danken aan onze nieuwe bewoner: een vieze vuile stoute rat! Hilde en Myriam prepareerde hier dan een mengseltje van vis en vergif… “ Meneer of mevrouw Rat… u bent gewaarschuwd.

Maar goed, we zijn hier niet om over een rat te vertellen. Laten we het hebben over onze Afrikaanse avonturen.

Vandaag hebben we de kindjes ontmoet die door een meter of peter in Belgie gesponserd worden. We gaven hen allemaal een cadeautje en namen van ieder apart een foto. De kinderen en de bevolking zijn zeer blij met ons initiatief . Nadat elk kindje zijn cadeautje in ontvangst had genomen kregen wij van hen ook een presentje. Ieder van hen had of een advocado, of een tomaat of maiskolven mee. We namen hun geschenken dankbaar in ontvangst en trokken dan in een rechte lijn door naar de werf. Jaja, ondanks het feit dat het vandaag zaterdag is gingen wij trouw werken op de werf en in het ziekenhuis.

Om vijf uur zat onze werkdag erop en aten we naar goede gewoonte een corolingische maaltijd.

Na het eten trok Stef naar de universiteit om tevergeeft te proberen onze mailtjes te verzenden. We vinden het allemaal heel jammer dat we niet kunnen mailen. We kunnen uiteraard wel jullie mailtjes ontvangen dus massaal blijven mailen zou ik zo zeggen.

Zo dit is een korte samenvatting van vandaag.

Tot morgen

Dikke zoen aan iedereen thuis

 

Alexandra

19:16 Gepost door stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

14-07-07

ALGEMENE INFO VOOR DE THUISBLIJVERS

Beste thuisblijvers,

 

We stellen het allen ZEER ZEER GOED, we denken dat jullie ons meer missen dan we hier de thuisblijvers missen  ........ (dit is nu toch een beetje erover....)

Neen, ik wil gewoon zeggen dat we ons schuldig voelen dat ons mails niet door de server van de sateliet geraken en de ICT manager nogaal traag van aanpakken is.

Hij had het probleem vrijdag middag moeten oplossen MAAR.......

Er staan meer dan 50 mails in de wachtrij om te vertrekken.

We zijn jullie niet vergeten.

 

Wij ontvangen wel al jullie mails !!!

ons email is     uganda@uganda.be

ons telnr hier is    00 256 75 308 68 23

je kan onze foto's volgen op  http://www.mijnalbum.nl/Album-HXYIEDCJ-Foto's-in-Mechelen...

 

hoplijk zijn jullie niet te ongerust

 

greets uit Oeganda

Stef

13:46 Gepost door stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13 juli 2007

We mochten vandaag een uurtje langer slapen als normaal, wat voor velen een moeilijke opgave was doordat onze biologische klok al aan onze werkdagen is aangepast. Ook de lekkere Belgische geuren die uit de keuken kwamen dreven ons uit bed. Stef stond immers in zijn boxershort van ‘Chippendale’ wentelteefjes te bakken. Hongerig smulden we deze naar binnen en iets na het ontbijt stond ons taxi-busje voor ons hekje te wachten. We zijn vandaag namelijk naar de voorstelling van Brother Mikes nieuwste cd geweest. Het was een rustige dag met veel zitten, luisteren en kijken naar dans en muziek, ook horen van Lugandees gepraat waar we echter niet veel van begrepen. Een middagmaal was niet direct in zicht en onze hongerige magen protesteerden hiertegen. Stef besloot dus om in het dorp stiekem banaantjes te gaan kopen en deze binnen te smokkelen onder zijn t-shirt. Dit hielp ons even uit de nood, tot de maaltijd ‘geserveerd’ werd. Het was echt Afrikaanse kost: matokke met pindasaus, rijst, vlees en vis en een soda.

Hierna hebben we nog naar een dans gekeken die aan ons werd opgedragen. Stef werd ook uitgenodigd om de dansvloer te betreden door een dame die er geld voor wou geven. Stef zag dit echter niet zitten en bleef ook letterlijk zitten, even later werd hij gered door onze taxichauffeur die ons terug naar huis zou rijden.

Onderweg hielden we een stop aan de Equator voor een familiefoto, er even bewust mee bezig zijn dat we langs de ene kant op de noordkant van de aarde zijn, aan de andere kant op de zuidkant. Nadien wordt onze trip verder gezet naar het huisje, iedereen doodmoe van niets te doen.

Bij thuiskomst ging Stef weer vol ijver naar de universiteit in de hoop eindelijk onze mails te kunnen versturen, wat echter nog altijd niet geluk is, tot grote ergernis van iedereen, maar we geven de hoop niet op en maandag zal Stef nog een poging wagen.

Als avondmaal eten we de restjes van de week, de avond vliegt voorbij en even later kruipen we dan ook onder ons muskiettennet, ons veilig oord om te slapen.

13:37 Gepost door stef in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |